|
Yüksek üretkenlik, bir şirketin verimliliği için en önemli
kriterlerden biridir. Profesyonel olarak idare edilen bir oto-boya
tamirhanesi için hedef, tamirler için belirlenmiş olan en kısa sürelerin
altına düşerek, daha fazla kar etmek olmalıdır. Örnek bir ticari
hesaplama modeli, sadece en iyi şekilde eğitilmiş ve son derece iyi
motive edilmiş bir tamirhane ekibinin, vasat idare edilen bir işletmenin
çalışanlarından daha fazla şey başarabilecek durumda oldukları
kabulünü esas alır. Sigorta şirketleri gibi büyük müşteriler bir
tamir sırasında ortaya çıkan maliyetleri, genel olarak örnek bir
tamirhanenin ilgili hasarı gidermek için ortalama gereksinimi olan süreye
göre hesaplarlar. Ancak bir işletmenin çalışanları, bu türde
hizmet kataloglarında öngörülenden, daha hızlı çalışıyorlarsa
aynı zamanda tamirhanenin üretkenliği de artar. Böylece bu
tamirhane, müşterilerine çalışanlarının hasarı gidermek için
gerçekten gereksinim duymuş oldukları saatten daha fazlasını fatura
edebilir
Boşa geçen süreler tanımlanmalıdır
Hedef bilinmektedir, bundan sonraki adım her şirket için kendi
ekonomik başlangıç konumunu bireysel olarak belirlemektir. Bunun için
bir ön çalışma olarak ; Çalışanlarınızla birlikte işletmenizin
üretkenliğini ve tarafınızdan istihdam edilen elemanların iş yükünü
hesaplayın. Kendinize öncelikle şu soruları sorunuz : Bütün çalışanlar
sabahları hemen işe başlıyorlar mı ? Günlük iş akışı içerisinde
gereksiz zaman harcıyorlar mı ? İşlerini planlanandan daha kısa sürede
bitirebiliyorlar mı ?
Bir sonraki sayfadaki hesaplamayı adım adım
takip ederek ve daha sonra kendi işletmeniz için rakamları
hesaplayarak, sonuçları kesinleştirin. Bu sayede boşa geçen masraflı
süreleri de tanımlayabilirsiniz.
Her çalışan, belli bir sayıda tatil gününe hak kazanmış olduğundan
ve bazıları da yıl içinde ilaveten hastalık nedeniyle işletmede
bulunmadıklarından, mevcut olunan saatlerin sayısı gerçekte ödenen
saatlerden daha azdır (verilen örnekte, iş başında olunamayan 77,44
saat, toplam çalışma saatinin yüzde sekizidir). Bundan bir de çalışanların
mevcut olup, üretken faaliyet göstermedikleri zamanlar çıkartılacaktır
(toplam çalışma saatlerinin yüzde altısının verimsiz geçtiği düşünülürse
örnekte bu süre 53,43 saatir). Burada bahsedilen örnekte, işletmede
bu hesapla mevcut olunan saatler 890,56 olup, bunlardan sadece 837,13
saat üretken olarak kullanılmıştır. Buradan da boşa geçen süre,
53,43 saat olarak hesaplanmaktadır. Deneyimlere göre her standart günde,
yüzde yüz doluluk elde edilememektedir.
Toplam üretkenlik mevcut olunan saatler ile, fatura edilen saatlerin
karşılaştırılmasıyla bulunur. Verilmiş olan örnekte, fatura
edilen saatler, üretken olarak kullanılan saatlerden yüzde 40 veya
334,85 saat fazladır. Örnek işletme böylelikle % 131,6 verimle örnek
olacak bir üretkenliğe ulaşmaktadır.
|